احادیثی گهربار از امام علی (ع)

پرسش

احادیثی گهربار از امام علی (ع)

حدیث (۱)

چه خوب است که تمام صحبتها و سخنان شما ذکر خدا و قرائت قرآن باشد؛ که چون از پیامبر پرسیدند: در نزد خدا کدام عمل برتر است؟ فرمودند: قرائت قرآن و اینکه در حالی بمیری که زبانت به ذکر خدا مشغول باشد!

منبع: الحیاه،جلد ۲،صفحه ۱۱۳

حدیث(۲)

ای کسی که بهشت می خواهی! چه اندازه خوابت طولانی و مرکبت کند است! و ای گریزان از دوزخ! چه تند به سوی آن مرکب میرانی و خود را چه زود در آن می پرانی! به این گورها بنگرید که در انتظار شمایند! چرا من بدن های شما را آباد و دل های شما را ویران می بینم؟! به خدا سوگند اگر چشمتان ببیند آنچه را که باید ببیند و آنچه را که به سوی آن روان است، هر آینه می گویید: ای کاش به دنیا باز می گشتم و آیات پروردگار خود را دروغ نمی شمردم!

منبع: تحف العقول،صفحه ۲۰۸

حدیث(۳)

تعجبّ مى کنم از کسى که اوّلش قطره اى آب ترش شده و عاقبتش لاشه اى متعفّن و بدبو خواهد بود و خود را ظرف فضولات قرار داده است؛ با این حال متکبّر و خودبزرگ بین است!

منبع: وسائل الشّیعه،جلد ۱،صفحه۳۳۴

حدیث(۴)

همانا بر شما از دو چیز مى ترسم: درازى آرزو و پیروى هواى نفس؛ امّا درازى آرزو سبب فراموشى آخرت شود و امّا پیروى از هواى نفس، آدمى را از حق باز دارد.

منبع: بحارالانوار،جلد ۲،صفحه ۴۸

حدیث(۵)

سزاوار نیست که بنده خدا، در دوران زندگى به دو خصوصیّت اعتماد کند و به آن دلبسته باشد؛ یکى عافیت و تندرستى و دیگرى ثروت و بى نیازى است؛ زیرا چه بسا در حال صحّت و سلامتى مى باشد، ولى ناگهان انواع مریضى ها بر او عارض مى گردد؛ و یا آن که در موقعیّت و امکانات خوبى است، ناگهان فقیر و بیچاره مى شود؛ پس بدانیم که دنیا و تمام امکانات آن بى ارزش و بی وفا خواهد بود و تنها عمل صالح، مفید و سودبخش است.

منبع: بحارالانوار،جلد ۶۹،صفحه ۶۸

حدیث(۶)

با طلب آمرزش، معطّر و خوشبو شوید تا بوی بد گناهان، شما را رسوا نکند!

منبع: بحار الأنوار،جلد ۶،صفحه ۲

حدیث(۷)

براى ریاکار سه نشانه است:

۱-در تنهایی، کسل و بى حال است؛

۲-در بین مردم، سرحال و بانشاط است؛

۳-هنگامى که او را تمجید و تعریف کنند، خوب و زیاد کار مى کند و اگر انتقاد شود،

سستى و کم کارى مى کند.

منبع: تنبیه الخواطر،صفحه ی ۱۹۵

حدیث(۸)

بدترین شما کسانی هستند که سخن چینی می کنند و میان دوستان جدایی می افکنند و برای افراد پاکدامن، عیب جویی می کنند.

منبع: اصول کافی٬جلد٢،صفحه ٣۶۹

حدیث(۹)

تهیدست، فرستاده ی خداست؛ کسی که او را محروم کند، خدا را محروم کرده و هر که به او ببخشد، به خدا بخشیده.

منبع: نهج البلاغه،حکمت ۳۰۴

حدیث(۱۰)

بر کسانی که گناه ندارند، و از سلامت دین برخوردارند، سزا است که بر گناهکاران و نافرمانان رحمت آرند، و شکر این نعمت بگزارند، چندان که این شکرگزاری آنان را مشغول دارد، و به گفتن عیب مردمان وانگذارد.

نهج البلاغه، ترجمه شهیدی، خ۱۴۰، صص۱۳۶-۱۳۷

0
مارال 2 هفته 0 پاسخ ها 22 بازدیدها 0

ارسال یک پاسخ